| |
______________Pochodzenie i odrobina historii _
Siberian Husky to niewątpliwie jedyna rasa, którą powinno określać się tym mianem. Rasa została wyhodowana we wschodniej Syberii przez wędrowne plemię Czukczów. Psy były używane do ciągnięcia sań z niewielkimi towarami, pilnowania stad reniferów i domów, świetnie spisywały się również jako towarzysze codziennego życia. Znakomicie pracowały w ciężkich warunkach, były wytrzymałe, silne i zdolne do pracy nawet przez wiele godzin. Przez wiele lat rasa ta była hodowana wyłącznie na Syberii, dopiero w 1908 roku została sprowadzona do Kanady z myślą o udziale w zawodach psich zaprzęgów. W bardzo krótkim czasie husky stały się niekwestionowanymi mistrzami w wyścigach. Psy, z którymi wystartował w zawodach Leonard Seppala dały początek hodowli tej rasy na kontynencie amerykańskim.
Psy husky szybko zdobyły popularność w Kanadzie i USA nie tylko ze względu na dobre wyniki osiągane w sporcie również zaczęto kłaść nacisk na wygląd psów.  Początkowo nazywane "szczurami północy" z racji swej skromnej postury husky przeobraziły się w piękne psy do tego stopnia, że zajęto się na poważnie ich hodowlą i ukształtowaniem wzorca. Siberiany podbiły świat zarówno na płaszczyźnie sportów zaprzęgowych, jak i na ringach wystawowych. Dziś różnice budowy między psami wystawowymi a psami wyścigowymi są widoczne gołym okiem. Psy wystawowe są dość mocne, zwarte, mają mocne kończyny, proporcjonalne do całości, szata ich jest gęsta, wypielęgnowana, tymczasem husky zaprzęgowy ma całkiem przeciwne cechy, a więc długie cienkie kończyny, długi tułów i bardzo lekką budowę ciała.
AKC uznał Siberian Husky za odrębna rasę w roku 1930. Na początku lat 50 tych powstało w USA kilka hodowli, które do dziś dnia zajmują się tą rasą, należą do nich min. znane i u nas: "Innisfree", "Karnovanda", "Kristari". Dzisiejszy Siberian Husky to tak naprawdę stosunkowo młoda amerykańska rasa psów, która powstała dzięki ogromnej pasji jednego człowieka wspomnianego wcześniej Leonarda Seppali.
W Polsce husky obecne są stosunkowo niedawno, dopiero na początku lat 80 tych na Śląsk została sprowadzona suczka ze Szwecji, była to Juonna Elfkarlens to ona zapoczątkowała niewątpliwie rozkwit rasy w naszym kraju. Stopniowo zaczęto sprowadzać psy głównie z Czech, a następnie pojawiły się doskonałe egzemplarze z USA, Francji, Kanady, Włoch, Węgier i wielu innych krajów. Obecnie w Polsce jest dość duża populacja husky niestety głównie za sprawą "pseudo hodowców", którzy przez popyt na szczenięta mnożą kiepskie psy bez opamiętania (ze szkodą dla rasy), ale mam nadzieję, że za sprawą kilku ambitnych hodowców, którym przede wszystkim zależy na eksterierze psa, już niebawem będziemy mieli lepsze psy, które śmiało będą mogły startować na ringach za granicą na równi z psami zachodnimi! _
_______________________Budowa _
-Głowa: średniej wielkości, proporcjonalna do tułowia.
-Kufa: jest średniej wielkości, zwęża się stopniowo w stronę wierzchołka nosa. Koniec kufy nie jest ani szpiczasty, ani kwadratowy. Wierzchołek nosa czarny u psów szarych, płowych i czarnych. Koloru wątrobianego u psów rudych (maści miedzianej). Brązowy lub cielisty u psów maści białej. Zgryz nożycowy. Dopuszczalny jest brak zębów P1.
-Uszy: są średniej wielkości trójkątne, wysoko osadzone i zbliżone do siebie, są grube i obficie porośnięte włosiem. Koniec ucha lekko zaokrąglony, stoi prosto do góry.
-Oczy: są migdałowe lub jasnoniebieskie osadzone lekko skośnie. Ciekawą i często poszukiwaną cechą są niebieskie tęczówki, nierzadko tęczówki różnią się kolorem. 
Szyja: średniej długości, dumnie noszona, gdy pies stoi, w kłusie szyja opuszcza się tak, że głowa noszona jest lekko do przodu, obficie owłosiona.
-Tułów: silny zwarty, linia grzbietu prosta, kłąb wyraźny, lędźwie dobrze umięśnione, zad prosty, klatka piersiowa głęboka.
-Kończyny przednie: mocne i proste, równoległe względem siebie.
-Kończyny tylne: średnio kątowane, mocne, uda dobrze umięśnione.
-Ogon: w kształcie lisiej kity, dobrze owłosiony, osadzony powyżej linii grzbietu i noszony w kształcie sierpowatego łuku, gdy pies ma napiętą uwagę.
-Kościec: mocny, ale nie ciężki.
-Ruch: lekki, płynny, zwinny, swobodny, żywy i elegancki; ze względu na swój ciężar ciała i wielkość husky jest najszybszym z północnych ras psów zaprzęgowych.
-Wady: Brak wykształconych obu jąder w mosznie, oraz wszystko co odbiega od podanego wzorca
_ __________________Szata i umaszczenie _
Dopuszczalne są wszystkie rodzaje umaszczenia, od czysto białego do jednolicie czarnego, jednak najczęściej spotykane zestawienia barw to: czarny, szary, wilczasty, srebrzysty, rudy, czekoladowy i złocisty z bielą, także pinto (łaciate). Na głowie występuje niespotykana u innych ras różnorodność rysunkiu, tzw. maski-z reguły biała kufa i część twarzowa czaszki, reszta barwna. Włos jest dwojakiego rodzaju - tworzą go podszerstek i włos okrywowy średniej długości; bardzo gęsty, sprawia wrażenie obfitego, ale nigdy nie jest tak długi żeby przesłaniał wyraźny rysunek linii psa.
|
|
